Elazığ
Uzun zamandır ertelediğim staj problemimin çözümünü 34 PLT 34 BMW X5′î ile ünlü şehrimiz Elazığ’da çözdüm. Her ne kadar 1 hafta kalsam da oldukça yorucu ve sıkıcı bir deneyimdi benim için. Öğretmen Evi’nde konaklamak, yanlız başına takılmak, sürekli dışarıdan yemek yemek ve saatlerce yolculuk..
Sıcak bir ortamda buldum nasıl olduysa kendimi aslında. Öğretmen evi görevlilerinden tutun da adını bilmediğim meydandaki seyyar dürümcü bile içtendi. “Nerelisin sen ciğerim”
Aslında bir tesadüf de şudur ki adını bile zar zor hatırladığım bir branş öğretmenim ( Hadi adını zikretmeyelim) meğersem Elazığ’da korkunç derecede bilinen saygın biriymiş. Hatta o kadar iyi bir hocaymış ki helikopteri ile geliyormuş Elazığ semalarına falan filan. Staj yaptığım yerde kendisini tanımayan yok, kuşağım diyebileceğim yaşlardakilerin de çoğu kendinden ders almış.. Şaşırtıcı!
Aslında uçak inerken oldukça korktum, heralde çöle iniş yapıyoruz demiştim, çok değişik bir coğrafyası var. Arkada oturan yaşlı teyzenin “Erciyes dağı bu” demesiyle arkamı dönüp “yok Everest” diyecektim. Evinizin salonu kadar bir geliş departmanı olan havaalanından yolu bulabildim elbette. Avrupayı karış karış gezmiş biri kendi ülkesinde kaybolmaz, kaybolsa da buraya yazmaz 
Güzel pide ve havuç tatlısı yedim, erken yatıp erken kalkma olayını çok fazla yaşadım, insanların “şefim” demesinden sıkıldım ve en güzeli de, tekrar evime sağ sağlim dönebilmekti..
Sağ/sağlim derken? Bir sonraki postun konusu o..
Tamamdır. Askerliğin Hakkari’ye çıksa sana koymaz artık.
Not: Bu yorumu internet exploDerla yazmaya kalktım. Beynim döndü.
Budur Butonun IE de çalışmamakta. Haberin olsun
Buton çalışmıyorsa bunu bana değil kendine not et, ben mi düzeltcem hahaahha